Ben Geldim (Cem Adrian)

Yürüdüm yürüdüm çok yollardan geçtim ama inan çok büyüdüm..

Düsündüm düsündüm sebebini bulamadim neden neden neden çok üzüldüm?

Simdi,aç kapini lütfen,çünkü ben geldim

Çok üsüdüm, çok soguk yerden geldim

Bana biraz gülümser misin?

Kimseye sormadim,yolu kendim buldum geldim

Simsiyahlarin içinden sana karbeyaz geldim

Beni biraz sever misin? ben geldim!

Üstüm biraz tozlu, yolda çok düstüm geldim

Ellerim çizik üzgünüm, dikenliklerden geldim

Kalbim paramparça ama sana topladim geldim

Bir bilsen neler yazdim, hepsini yaktim geldim

Annemi biraktim sana, kimsesiz geldim

Çocuklugumun söküklerini dikebilir misin?

Izin ver de oturayim lütfen, bacaklarimi çok yordum geldim

Kusura bakma üstüm islak, büyük yagmurlardan geldim

Anlatsam herseyi, dinler misin?

Yanima para almadim, bes kurussuz geldim

Yolda biraz aciktim ama sana,dayandim geldim

Hiç yokken hep olmak nedir,bilir misin?

Kendime devdim!devdim!devrildim geldim

Kardim,buzdum eridim,erittim geldim

Aski sirtima aldim,tasidim,evladim dedim

Açtim,soldum,sarardim geldim

Yandim, söndüm, kül oldum geldim

Ellerinle ellerime su dökebilir misin?

Yüzüme vurdu rüzgar yagmuru,daha çok dedim

Yagmur carpti kendini bana, "bu yetmez" dedim

Kirilmis kanatlarima birkez dokunabilir misin?

Tastim,dagdim,kum oldum geldim

Camdim,kayaydim, tuz buz oldum geldim.

Beni tanri'ya tekrar inandirabilir misin?

Bin kere öldüysem, bin kere dirildim geldim

Canimdan can,kan verdim ama adini yasattim geldim

Yedi kat yerin dibinden beni duyabilir misin?

Kimse inanmadi sana, ben taptim geldim

Dönecek yerim kalmadi, herseyi mahvettim geldim

Simdi beni biraz sevebilir misin?

Ben geldim!

Dört

Bir ıslık sesi geliyordu tozun, toprağın içinden. Kuru bir sıcak yaz günü sabahında, güneş daha yeni doğuyordu. Bir insan derdini anlatana kadar gölgeleri bir boy daha büyütecek bir güneş.
Rüzgar esmeye başladığında bir anda ıslık sesi kesildi, hıçkırık sesleri rüzgarın o ninni gibi gelen ıslığına karışmaya başladı. "O" an gelmiş olmalıydı muhakkak aklına. Herkesin unut dediği ve sırf bu yüzden kendisini tozun toprağın içine attığı "O" an. Tozun ve toprağın içine kaçtığı gözlerinden derin derin ağlamaya başlamıştı ve o anda işte hıçkırık sesleri rüzgarın ıslığını bastırır olmuştu. Son bir kez yutkundu ve;
-Gitme!!!
Fısıltısı geldi dudaklarının arasından bir zehir gibi. Ardından derin bir sessizlik ve peşi sıra dört bir yandan bulutlarıyla beraber fırtına... Yer gök bir oluverdi bir anda. Bütün hayvanlar ayaklanmış fırtınanın merkezine doğru geliyorlardı. Ayaklandı ve kollarını açarak tozun, toprağın içinden haykırmaya başladı. Doğusundan, batısından, kuzeyinden, güneyinden gelen yılanları bir bir zehirledi. Aynı yönden ve üstüne koşa koşa gelen bütün gergedanları, filleri, zürafaları tek parmakla ezdi. Haykırışları aslanları bile korkutmuş, kaçırmıştı. Ve son bir haykırışla birlikte derin bir nefes...
Fırtına dağılmıştı ve dağılınca her şey eski haline dönmüştü. Tozlu hava eski görüntüsündeydi, dağlardan ağaçların kokuları gelirken tekrar ıslık sesi gelmeye başlamıştı. Gölgesi ise bir boy büyümüştü...

Metafor

Bir ayna karşısında duranı yansıtır..!
En ucuza getirilmiş aşk bedelini bir başkasının ödediği aşktır..Böyle bir aşkta ucuzdur doğrusu...
Beyaz bir akdeniz evinin duvarında kanatlarını kaşırken bir insanoğlunun ölümcül bir hareketi..elini kaldırdığında o ele yakalanmayan böcek!....sinekler...!
360 derece görüş açısına sahiptirler..Yani biz insanoğlunun tabiriyle arkalarını da görürler..kıskanılacakbir durum olabilir..Kimbilir nasıl olurdu dünya,arkamızıda görebilseydik..!
Geri kalmış ülkelerde açlıktan ölmek üzere olan insanların ağızlarının,gözlerinin içinde görürüz onları..Gelişmiş ülkelerin sefalet sembolüdür onlar..bir ne zaman biticek bu sömürü sorusu ile..
Onlar aklın her zaman işe yarayamayabiliceği gerçeğinin somutlaşmış örneğidir..
İnsanoğlu doğadaki en zeki canlı olsada bir sinek kadar kolaylaştıramadıktan sonra hayatını bu neye yarar ki...?
Belkide bir sinek kadar mutlu olmak vardı mutluluk diye bir düşünce olmasaydı...
Eğer düşünceyse yaşam;güçse ve soluksa ve yokluğu ölümse düşüncenin öyleyse ben mutlu bir sineğim...! İster yaşayayım ister öleyim...! Anlamaya başlamanın ilk belirtilerinden biri ölme isteğidir...

Yazan Bozar

Işıklar var karşında
Göz yaşlarınla
Hepsini bir bir söndürdüğün
Karanlığını getiren ışıklar

Yok yok yazılmış
Yazan bozar
Bozsun artık
Sen zaten bozulan

Hatıralar var avucunda
Oradan kayıp
Hepsini bir bir tuz buz ettiğin
Savaşını kaybettiren hatıralar

Yok yok yazılmış
Yazan bozar
Bozsun artık
Sen zaten bozulan

Engeller var önünde
Kanınla ve terinle
Hepsini bir bir yıktığın
Nefesini kesen engeller

Yok yok yazılmış
Yazan bozar
Bozsun artık
Sen zaten bozulan

Kıs a-bu hayat

Geçen zaman durmazken
Köprülerin altından sular akarken
Kara kara olan saçlar beyazlarken
Ya da bir tek tel saç kalmazken
Kıs a-bu hayat

Yangınlar sönüp dumanlaşırken
Duman uçup giderken
Sevdiklerin seni unuturken
Sonsuzluk yalan olurken
Kıs a-bu hayat

Herkes kendinden sorumlu iken
Sen onun hatalarını öderken
Kalpler hiç yoktan yere kırılırken
Güller bile solarken
Kıs a-bu hayat

Durgunla Düşen ve Diğerleri

Puslu bir hava,
Bir çıtırtı
Ve bir yaprak daha düştü;
Diğerlerinin üstüne
Diğerleri memnun gibi
Düşen şaşkın olmalı
Diğerleri alışırsın der gibi
Düşen alışacak olmalı
Diğerleri onu sever gibi
Düşen seviyor olmalı
Diğerleri şaşkın gibi
Düşen memnun olmalı
Diğerleri merak eder gibi
Düşen yukarı bakıyor olmalı
Diğerleri yukarı bakıyor gibi
Düşen seviyor olmalı
Diğerleri görüyor gibi
Düşen ona bakıyor olmalı...

Bir çıtırtı
Ve bir yaprak daha düştü;
Diğerleri ve durgun olanın yanından
Diğerleri üzgün gibi
Durgun ağlıyor olmalı
Diğerleri alışırsın der gibi
Durgun alışmıyor olmalı
Diğerleri ona kızacak gibi
Durgun aldırmıyor olmalı
Diğerleri şaşkın gibi
Durgun memnun olmalı
Diğerleri merak eder gibi
Durgun seviyor olmalı
Diğerleri anlıyor gibi
Durgun aşağı bakıyor olmalı
Diğerleri aşağı bakar gibi
Durgun seviyor olmalı
Diğerleri görüyor olmalı
Durgun ona bakıyor olmalı...

Sanki

Gözlerinden yaşlar akınca
Saniyeler akmaz gün olur sanki
Acı, bedeninden yuvarlanırken
Bir kaya gibi
Biz altında eziliriz sanki
Pençeler ıslatarak çizerken suratını
Ağızlar bozulur küfrederiz sanki
Güneş suratına gelmezken
Karlı dağ oluruz sanki
Ve bizler seni anlamazken
Bizler siz, sense ben olur sanki

Bir Dosttan(HasoHüso)

göğün sırrı fazilet midir?
yoksa fazilet gökte midir?
ikisi de bir dost,
ikisi de bir kardeş.
ikisi de bir...

Bir Dosttan(HasoHüso)

göğün sırrı fazilet midir?

yoksa fazilet gökte midir?

ikisi de bir dost,

ikisi de bir kardeş.

ikisi de bir...

Kumsal

Kumsallarda yürüdüm
Hem de yağmurlu havalarda
Montsuz
Bir ince gömlek
Ve bir kumaş pantalon
Ayağımda çarık
Üşüdüm titreyerek
Seni aradım hep
Bulamadım
Çok ıslandım
Dalgalar boyumu aştı
Duvarlara çarptım
Tuzlu su yuttum sürekli
Yağmurda vardı
Seni aradım hep
Bulamadım
Kışın yalnız oluyormuş bu yer
Bende öyle
Yalnız düştüm kumsallarda
Her yerim çamur oldu
Yürüyemedim
Süründüm
Seni aradım hep
Bulamadım

Var Yok

Güç yok
Zayıflık yok
Güçlü yok
Zayıf yok
Sen var

Daglar yok
Ovalar yok
Günes yok
Ay yok
Sen var

Güller yok
Bülbüller yok
Agaçlar yok
Çöl yok
Sen var

Savas yok
Barıs yok
Suclu yok
Masum yok
Sen var

Gün yok
Gece yok
Yagmur yok
Kar yok
Sen var

Gülmek yok
Aglamak yok
Durgunluk yok
Coskunluk yok
Sen var

Gözlerin var
Kalbin var
Kokun var
Sesin var
Sen yok

Sorma(Kurban)

Sorma nerdesin diye
Döndüm geldiğim yere
Nerde arasın beni
Gezer iken üstümde

Gidenin ardından bakma
Düşme peşine
Kimden ne fayda gördün ki
Niye bu çile
Kurban olam uyan artık
Dön özüne

Sorma nerdesin diye
Döndüm geldiğim yere
Nerde ararsın beni
Gezer iken üstümde

Senin derdin kendine
Kimden ne fayda gördün söyle
Senin derdin kendine
Suyun kaynak olduğu
Ağaç kökün saldığı
Eşin dostun gittiği
Yerde bulursun beni
Yolun ayrıldığı
Gidenin dönmediği
Çarenin olmadığı
Yerde bekliyorum seni