Sessizliğin Kendisi

Yine saatinden önce uyandım bugün,
Herkes anlamsızca gitmiş kuzeye.
Hiç anlayamadığım duygularla
Gövdemde derin bir sızı.

Önümde toz bulutlu bir yol.
Yüreğimde sessizliğin kendisi.
Çöllerde vaha gibi gördüğüm.
Beni susturur musun, söyle?

Yine erken uyandım bugün.
Çöl kumları çekip gitmiş güneylere.
Gözlerimde hala kumları ve göz yaşı.
Bir ormanı özler dururum.

Önümde bol virajlı bir yol,
Yüreğimde yangının ta kendisi.
Ormanda sıkışmış gibi hissetiğim.
Beni durdur musun, söyle?

Bana Hiç Sorma...

Sen beni kafana hiç takma,
Aşk dediğin bir anlık heves mi?
Hayalimdeki tabi bu değil.
Yine de sen bana hiç sorma.
Kafana hiç takma

Ben böyle güzel değilim
Yalnızlık özgürlük değil mi?
Aklımdaki tabi bu değil.
Özgürlüğü bana hiç sorma
Böyle güzel değilim

Karşıma çıktığın ilk anda
Karınlar aç o an değil mi?
Kanatlar arkanda gördüklerim
Açlığı bana hiç sorma
Çıktığın ilk anda

Seni, beni yalnızlık böyle yorma,
Öğrenmek istediğim bu değil mi?
İçimden geçenler aksi değil.
Eksikliği bana hiç sorma
Yalnızlık böyle yorma.

Tek Bildiği Bu

Susadı değil mi?
Hayat bir kuraklık...
Ve yalnızlık
Tek bildiği bu.
Susadı değil mi?
Hep ağzı kuru.
Ve susmak
Tek bildiği bu.
Bir cinayet işlendi
Ölüler bilmez katilini
Tek bildiği bu
Çok kurak değil mi?
Hayat bir susuzluk...
İki dirhem bir çekirdek
Ve sakinlik
Tek bildiği bu...

Sanma

Cebinde milyar dolarlar
Tuttukları vicdansız milyonlar
Sanma Berkin nur içinde
Sızlar kemiği mezar içinde

Her sabah gördüğüm resmi
Meymenetsiz bıyıklı hali
Sanma İsmail nur içinde
Girecek rüyana kabus içinde

Balıklar deryaya hasret
Çarka döner göl içinde
Sanma Ethem nur içinde
Hissedeceksin nefesi içinde

Hırsızın konuştuğu düzen
Katilin belli olduğu lanet
Sanma Behzat bulamaz seni
Döner durursun mapus içinde

Mustafa, Mehmet, ve niceleri
Artlarında okunan bunca ayet
Sanma bitmez bu düzen
Peşinden ağlayıp inleme

Hepsi gençliğine hasret
Döner durur katil serbest
Sanma inancın içinde
Tutar ahlar içinde...

Merdivene Bak

söz, söylemek gerek,
hayatına iki çift söz gerek,
susmaman gerektiğini öğrenmen gerek.
parıldayıp duran, köşedeki merdivene bak.
aşağı dönüp bakman gerektiğini hatırlatmasına bak.
önünde basamak olduğunu söylemesine bak.
sustuğunda yıkılacak, öğrenmen gerek.
hayatına iki çift söz gerek,
bak, konuşman gerek.

çok uzakta duran merdivene bak
ömrünün özeti olmasına bak
çevrende susan insanlara bak
suskunluğuna sebep olmalarına bak

suskunluğunu, hatırlaman gerek,
geçmişine iki çift söz söylemen gerek.
geleceğine sahip olmayı bir kere öğrenmen gerek.
parıldayıp duran, umarsız, göçebe, yorgun hayatına bak.
geçmişini unutturmana sebep olan, anının düşmanlığına bak.
geleceğini görmeni engelleyen, yükselen, geçmişine bak.
gelecek, umutla olmalı, bir kere öğrenmen gerek.
geçmişine iki çift söz söylemen gerek.
unuttuklarını hatırlaman gerek.

yeri değişmiş merdivene bak
ömrünün özeti olmasına bak
çevrende susan insanlara bak
suskunluğuna sebep olmalarına bak

Anlamsız Sözler Birliği

anlamsız sözler birliği
hayatın her anıydı
savaşlar ve barışlar
kandırmasın seni
keyfini kaçıran neydi?

anlamsız sözler birliği
zamansız çıkıverdiği
savaşlar ve barışlar
içtiğinde iki kadehi
alkollü daha seri,
kullandığım neydi?

anlamsız sözler birliği
sahiplerinin söylediği
kurullar ve meclisler
görmediler gözlerini
aklımdan çıkmayan şeydi

anlamsız sözler birliği
çoğunluğun bildiği
kurullar ve meclisler
özgürlüktü engellediği
aldıkları kararlar neydi?

Rabarba

dursun her nefes alanlar,
sadece bunları düşündüm.
her nefes gülsün diye
kilometrelerce bunu düşündüm.
yalandan kahkahalar için,
çocukluğumu düşündüm.

uzak tepelerin ardında,
yalnızlığın kendisini düşündüm.
hep aynı ıssıza dönerken
yanlışlığın kendisini düşündüm.
sadece gerçek için,
çocukluğumu düşündüm.

haddinden fazla düşündüm,
hayatı bir filme dönüştürdüm.
nefeslere başrol olmaktı amacım.
yan rolleri yakalayamadım.
şimdi, rabarba halimle
yalandan kahkahaları düşündüm
çocuk düşlerim yok artık...

Gerçeğin Peşinde

onlar, Gerçeklerin peşinden gittiler.
sen yücelerin yücEsi, imkansız sandın
ve zor tutulanlar, siZler olasılıksız...
hala anlamadınız değİl mi?

onlar, canları pahasına Gerçektiler.
sen, imkansız bir umurdasın, yücE şey.
ve zor tutulanlar, olasılıksızsınıZ.
anlamak bu kadar kolay değİl zaten.

onlar, ağaç kadar Gerçektiler.
sen yücE, doyumsuzluğun imkansızısın.
ve Zor tutulanlar, hala olasılıksızsınız.
anlamamanız gayet manİdar zaten.

sus,Geri git ve dinle!
imkansız olanı Elediğinde,
olasılıksıZ olsa da,
elinde kalan gerçektİr.

Revolver

iki revolver kurşunu,
taşırdı son damlayı.
Sarayevo sokaklarında.
Yandı fitil sürekli.

iki revolver kurşunu,
başlattı fitilin ateşini.
Sarayevo sokaklarında.
hala, fitil sönmedi.

iki revolver kurşunu,
önce birincisi başladı.
Sarayevo sokaklarında.
sonra sıçradı Belgrad'a.

iki revolver kurşunu,
kesmedi ilki, yetmedi bize
Varşova sokaklarında.
ne canlar gitti.

iki revolver kurşunu,
toplu mezarlar bitti her yerde.
Varşova sokaklarında.
cepleri şiir dolu cesetler...

iki revolver kurşunu,
adem yapımı bitmeyen kokusu.
Varşova sokaklarında.
sonra sıçradı Hiroşima'ya.

iki revolver kurşunu,
farkında mısın?
kendi evinin sokağında.
hala kokan barutun...

Gülücük

bir gülücükle geçer yalnızlık
aslında hayat bu kadar çocuk.
beklediğin romanın heyecanıyla,
izleyeceğin filmin merakıyla.
bir gülücükle geçer yalnızlık.

aslında hayat bu kadar çocuk.
yeni bir grup keşfetmekle,
gelen merak duygusu.
yerinde durmadığın o yaramazlık.
bir gülücükle geçer yalnızlık.

sadece gülün karşımda.
gülün diye varım ben burada.
arkamdan işler döner mi hayatta?
vicdanım rahat, ben deli çocuk.
hadi söyle bana ya da sus artık!
bir gülücükle geçer yalnızlık.

Tüm İnananlar

Öğren bunları Çocuk,
Aslında çok basit.
Sen gördün hepsini.
Sadece, hatırlaman lazım.
Tüm savaşların sebebi.
Amacı, barış olan duygudan gelir.
İnsan sevgisi Çocuk.
Temelinde bu yatar.
Tüm inananlar...
Bildin mi Çocuk?
Çarpıttılar her bir satırını.
Her sözünü değiştirdiler.
Batılısı, anahtarını sattı,
Doğulusu, muskalarla kendinden geçti.
Ama, dünyayı bu hale onlar getirdi.
Hatırla hepsini Çocuk.
Yalanlarıyla geldiler,
Beddualarıyla  geçip gittiler.
Sen, yaralandın Çocuk.
İnsanlar, bu yüzden öldü.
Uyan artık rüyandan.
Babalar, oğullarının ölümünü gördü.
Neye inanıyorsun Çocuk?
Aslında çok basit.
Kimse inanmıyor Çocuk.


Kandırmak en kolayıdır,
İnanılanın doğru olduğuna
Sen de inanırsın sonunda.
Kanma oyunlara Çocuk...

Saçma

bir kalemle olmaz bu işler,
hemen uçar gider.
ben saçmalamayı bitirmedim.
okunamaz bu yazıtlar.
tek kalemle olmaz bu işler.
çok çabuk silinirler.
hayat benden saçma hala.
okunmasın tüm yazıtlar.
hiç çabalama olmaz bu işler.
her şey çok unutkan.
saçmalamaya hala devam...
okuyamaz kör bakanlar...
kendine gel bir düşün,
gün doğar sabahtan
zaman bir çözüm değil.
gün batar gecede,
zaman sadece bir düğüm.
o günle biter...
hiç bir kalemle olmaz bu işler
akılda uzar gider.
saçma olan zamanın kendisi.
okursun anladığında...